Dawstwo organów opieka zdrowotna



M. Mikolášik – Normy jakości i bezpieczeństwa narządów ludzkich do przeszczepu oraz A. P. Rodriguez – Plan działania dot. dawstwa i przyczepiania narządów 2009-2015 – zaciśnięcie współpracy między państwami członkowskimi. Rozwój opieki zdrowotnej w kontekście dawstwa organów.

M. Mikolášik – Dyrektywa określa zasadę wysokiego stopnia bezpieczeństwa w procesie dawstwa. Niezbędne jest doprecyzowanie procesu pozyskiwania organów. Ważna jest zasada bezpłatnego i dobrowolnego dawstwa. Konieczne jest wprowadzenie w UE wspólnych standardów jakości i bezpieczeństwa narządów ludzkich przeznaczonych do dawstwa. W przeciągu ostatnich 50 lat dawstwo organów upowszechniło się.

Bezpieczeństwo narządów ludzkich

Bezpieczeństwo narządów ludzkich

Jednak wciąż więcej jest osób oczekujących na przeszczep niż dostępnych organów. Istnieje obawa, że może dochodzić do przemytu organów. Konieczne jest zapewnienie bezpieczeństwa dawców, w szczególności poufności ich danych. Ważna jest implementacja prawodawstwa przez parlamenty krajowe.

A. P. Rodriguez – jest mniej organów przeznaczonych do przeszczepu niż potrzeba. Ważna jest ochrona danych dawców. Konieczna jest walka z przemytem organów. Niezbędna jest koordynacja dawstwa narządów na terenie UE. Obecnie istnieją duże różnice pomiędzy krajami członkowskimi. Potrzebna jest edukacja społeczeństw europejskich. Niezbędne jest kształcenie specjalistów. Ważne jest skoordynowanie tych dwóch projektów aktów legislacyjnych w obszarach, w których się pokrywają.

M. Matias – należy zapewnić anonimowość dawców narządów.

A. Parvanova, w imieniu F. Ries – konieczne jest korzystanie z najlepszych praktyk dot. przeszczepu. Ważne jest stworzenie jasnego i przejrzystego systemu na poziomie UE. Niezbędne jest stworzenie karty dawców, która stanowiłaby uzupełnienie danych krajowych. Trzeba zając się kwestią zapobiegania odrzuceniu przeszczepu. Niezbędne jest wprowadzenie standardów nadzoru nad procesem dawstwa.

P. Liese – lepiej przyjąć dokument w wersji zaproponowanej przez M. Mikolášika niż przygotowanej przez Komisję Europejską.