Przejrzystość środków regulujących ustalanie cen produktów leczniczych stosowanych u ludzi oraz włączanie tych produktów w zakresie systemów powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego cz.III opieka zdrowotna



Sprawozdawca A. Parvanova: Zagadnienie to dotyczy środków przejrzystości na szczeblu krajowym, jeżeli chodzi o ustalanie cen produktów leczniczych, stosowanych u ludzi oraz włączanie ich w system ubezpieczenia zdrowotnego. Problem nie dotyczy poziomu refundacji, gdyż jest to kompetencja państw członkowskich. Chodzi tu o relatywną skuteczność leków w kontekście minimalnych wymogów prawnych, które muszą spełniać władze krajowe, aby promować wprowadzanie na rynek niektórych leków, w tym również leków generycznych. Celem tego ustawodawstwa jest ułatwienie dostępu do wszystkich form opieki zdrowotnej dla obywateli UE. Nie ma tu podejścia proprzemysłowego, bo to pacjent jest w centrum uwagi. Przejrzystość procedury oraz procesu podejmowania decyzji jest tutaj bardzo istotna, zwłaszcza jeżeli chodzi o ceny i refundację leków. Powinno istnieć zobowiązanie, aby ujawniać nazwiska ekspertów zasiadających w organach ustalających ceny. W dokumencie wspomniana jest również propozycja wspólnej definicji oceny technologicznej leków, która obowiązywałaby wszystkie władze stosujące dyrektywę. W kwestii transpozycji chodzi o przełożenie zaktualizowanych ram prawnych dotyczących postępowań farmakologicznych. Termin powinien być wydłużony do 700 dni. Należy uwzględnić, że władze krajowe czasami mają możliwość przyjmowania szczególnych środków w odniesieniu do niektórych produktów. Dlatego proponowane jest wydłużenie z modelu 15+15 do 25+25. Procedura zadośćuczynienia powinna pozostać procedurą administracyjną a w przypadku opóźnień, powinny być możliwe odwołania do konkretnych organów na szczeblu krajowym.

Z. Mazej-Kukovic: Transparencja jest kluczowa dla zaufania. Państwa członkowskie powinny mieć kompetencje w zakresie otrzymywania informacji dotyczących produktów referencyjnych, to samo dotyczy praw autorskich. Nie powinny być one ograniczane w żaden sposób. Procedury informacyjne muszą być bardziej przejrzyste i dostępne dla opinii publicznej. Nazwiska ekspertów nie powinny być publikowane, ponieważ wiąże się to z olbrzymią presją. W tym zakresie nie jest to do zaakceptowania. Korzystne będą uproszczenia i ujednolicenia kwestii terminów. Równy dostęp do leków jest ważny dla krajów członkowskich.