„Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego” – trzeci wieloletni program działań Unii w dziedzinie zdrowia na lata 2012-2020 cz.III opieka zdrowotna



O.Rossi: Środki finansowe przyznane w ramach tego programu są skromne, gdyż 60 mln euro rocznie do podziału na 28 państw nie da znacznej kwoty. Prędzej czy później każdy obywatel Europy będzie zdany na sektor służby zdrowia. Sprawozdawczyni powinna wziąć pod uwagę równouprawnienie w dostępie każdego z pacjentów do opieki medycznej a w szczególności na starzenie się społeczeństwa oraz na zagwarantowanie osobom, które mieszkają daleko od ośrodków leczniczych innych form opieki medycznej, jak np. opieka elektroniczna czy dedykowane im okienka w przychodniach. Problem ten dotyczy również niepełnosprawnych.

P.Liese: W aneksie do tego programu nie należy wymieniać poszczególnych chorób, zaś jego tytuł koniecznie musi zostać zmieniony. Wzrost gospodarczy jest ważny, ale podstawą powinno być zdrowie obywateli. UE powinna koncentrować się na sprawach, które nie mogą być rozwiązane na poziomie narodowym.

M.Pirillo: W kontekście ograniczonych środków budżetowych i wzrostu zapotrzebowania na opiekę medyczną, program ten powinien dostosować swoje cele do piętrzących się wymagań. W propozycji rozporządzenia nie została jednak poruszona kwestia profilaktyki połączonej z wychowaniem fizycznym obywateli. Należy wdrożyć konkluzje Rady z 7 grudnia 2010r., która mówi o zwiększaniu dostępu obywatela do podstawowej opieki zdrowotnej, przy zaangażowaniu podmiotów III sektora.

A.Peterle: Ogólne trendy w ochronie zdrowia nie są zachęcające – choroby rozpowszechniają się, a ceny leków wzrastają. Państwa członkowskie wydają za mało na profilaktykę (ok. 3% swoich rocznych budżetów) i dlatego należy to zmienić. Innowacyjność powinna obejmować wspomaganie badań nie tylko nad lekami, ale także nad profilaktyką.